Het is een paar dagen na de bevalling van m’n tweede zoontje wanneer ik opmerk niet happy te zijn. Niet per se onlogisch na het uitpersen van een 4000gram wegende, not so tiny, human being. De hormonen zijn real en de adrenaline rush van het bevallen werkt langzaam uit. Maar …
“…net als ’n boom, een struik of steen, leef ik op mezelf ik ben alleen. Ik wil geen mens meer om mee heen. Ik leef op mezelf. Ik ben alleen.” Pfoeh hé Iris, dat is een dark stukkie songtekst en uit een kinderfilm notabene. Jup, I know. Als echte filmfanaat …
Ja, voor iemand die meermaals plechtig beloofde van Chronisch Awesome géén baby-of mamaplatform te gaan maken ben ik er toch wéér met een sort of baby related artikel. Door deze silly belofte lag de drempel voor dit stukkie tekst vrij hoog. Het duurde weken voor er iets uit m’n vingers …
Hi, it’s me…Iris. Ok vrij logisch want dit is mijn blog. Maar toch voelde dit voor mij al een tijdje niet meer zo heel logisch. Want wie ben ik nou eigenlijk? Yup, een diepe vraag I know. Eentje waar jij nu vast onbewust in je hoofd op antwoord ‘uh how …
Toen ik afgelopen november Chronisch Awesome startte had ik het geniale idee jou mee te nemen op mijn mentale reis. Ik opende zélfs een kopje ‘bij de psycholoog’ zodat ik rauwe en eerlijke verhalen over mijn therapietraject(en) met je kon delen. Klinkt stoer. Iets minder stoer is dat ik dat …
Iets wat ik niet onder stoelen of banken schuif is het feit dat ik al jaren een trouwe psycholoogbezoeker ben. Want ja, ik kan veel alleen. Maar toch niet altijd alles. Oké, eerlijk is eerlijk: ik loop wel eerst even honderd keer tegen dezelfde deur aan vóór ik een sessie …
Een kleine tien jaar geleden (2010) stapte ik, met lichte tegenzin, voor het eerst de wachtkamer binnen bij de psycholoog. Oké, met héél veel tegenzin. Het was niet per se mijn eigen keus. Want antwoord geven op vragen als ‘en wat voel je daar dan bij?’ zat deze meid echt …